Campagne #WelZiekGeenProfiteur

De huidige besparingsmaatregels treffen mensen met een langdurige ziekte onevenredig hard. Nochtans kregen zij van het leven al een fikse opdoffer: een ziekte die niet meer weggaat. De gevolgen daarvan reiken ver, zowel financieel als sociaal. Dat vraagt om solidariteit, geen bestraffing.

Door de dagelijkse realiteit van langdurige zieken te tonen, wil het Vlaams Patiëntenplatform komaf maken met het beeld van profiteur. Daarom zette ze onlangs de campagne #WelZiekGeenProfiteur op. Samen verzamelden ze op minder dan een week tijd al meer dan 100 getuigenissen. Alle getuigenissen werden verzameld in één groot dossier. Daarmee stapte ze naar de regering om te wegen op de onderhandelingen.

Langdurig ziek zijn is niet hetzelfde als de hele dag in de hangmat liggen. Het is:

• slalommen tussen doktersafspraken en werk,
• afscheid nemen van wat je niet meer kan,
• net genoeg energie overhouden om ‘s avonds nog eten te kunnen maken.

Op vrijdag 10 juli werd een open brief verzonden aan de premier, de vice-eersteministers en de leden van de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers. Onderstaand kunnen jullie de brief alvast inkijken.

Betreft: Mensen met een chronische aandoening zijn ziek, geen profiteurs

Geachte Premier,

Geachte Vice-eersteminister,

Geachte Kamerleden,

Het Vlaams Patiëntenplatform vzw maakt zich, samen met de 135 aangesloten

patiëntenverenigingen, grote zorgen over de nieuwe besparingsronde die eraan komt. De vorige

besparingen troffen personen met een chronische aandoening al onevenredig hard. Nu dreigt

dezelfde groep opnieuw de hoogste prijs te betalen. Dat is onaanvaardbaar. Want chronisch ziek

zijn is geen keuze. En naast de financiële hoge last worden ze ook nog eens verdacht van …

profiteren.

Op onze website tonen 135 personen met een chronische aandoening hun dagelijkse realiteit. Wat

steeds terugkomt in hun verhalen, is dat deze mensen willen werken. Wie niet kan werken door

ziekte heeft het daar moeilijk mee. Ze verliezen niet enkel hun inkomen, maar ook een stuk van

hun identiteit. En zelfs als werken op papier mogelijk is, maakt de realiteit het vaak onmogelijk.

Bijvoorbeeld door een tekort aan aangepaste en deeltijdse jobs.

Ook kosten stijgen bij chronisch ziek zijn. Vaak gaat het om levenslange uitgaven voor zorg,

geneesmiddelen en andere gezondheidsproducten die zwaar doorwegen. Hoewel veel van die

kosten op zich beperkt lijken, lopen ze samen op en dikt het eindbedrag stevig aan. Personen met

een chronische aandoening hebben ook meestal een vervangingsinkomen en in tegenstelling tot

wat beweerd wordt, is dat ‘geen vetpot’. Als patiënten zorg uitstellen om financiële redenen, liggen

de kosten op termijn zowel voor henzelf, als voor de maatschappij veel hoger.

Tegelijk ervaren personen met een chronische aandoening, bovenop de ziekte en de dagelijkse

zorgen, vaak onbegrip en vooroordelen1. Nochtans is langdurig ziek zijn allesbehalve de hele dag

‘in de hangmat liggen’.

Daarom pleiten we voor een solidair beleid dat mensen met een chronische aandoening

ondersteunt, niet straft.

1 Bevraging ‘Niet Gezien’: 6 op 10 geeft aan dat stigma, vooroordelen en onbegrip het lastigst zijn om

mee om te gaan (december 2025, n=820, https://vlaamspatientenplatform.be/storage/files/053d7494-

525c-440b-a662-f6a085a4aeb6/rapport-niet-gezien.pdf)

Vlaams Patiëntenplatform vzw Naamsesteenweg 65 3001 Heverlee

Tel: 016 23 05 26 – Ondernemingsnummer: 470.448.218 – RPR – Leuven

info@vlaamspatientenplatform.be – www.vlaamspatientenplatform.be

We vragen om de dagelijkse realiteit van personen met een chronische aandoening mee te nemen

in de begrotingsbesprekingen. Concreet betekent dit:

• De aanval op personen in arbeidsongeschiktheid te stoppen en negatieve beeldvorming

hierover actief tegen te gaan;

• In te zetten op ondersteuning en begeleiding zodat wie wil werken ook kan werken2;
• De negatieve en foutieve beeldvorming rond personen met het recht op verhoogde

tegemoetkoming actief tegen te gaan;

• Het recht op verhoogde tegemoetkoming niet af te bouwen en dit zoveel als mogelijk

automatisch toe te kennen;

• Het remgeld voor consultaties niet te verhogen voor patiënten met het recht op verhoogde

tegemoetkoming;

• Het minimumremgeld op geneesmiddelen niet verder te verhogen. Eventuele aanpassingen

kunnen pas doorgevoerd worden na de beloofde evaluatie, met aandacht voor de impact

op verschillende socio-economische groepen;

• Voldoende budget te blijven voorzien voor toegang tot innovaties die de levenskwaliteit

van patiënten kan verhogen op gebied van geneesmiddelen, medische hulpmiddelen en

medische voeding.

We zijn steeds bereid om onze bezorgdheden en aandachtspunten in een overleg toe te lichten.

We bedanken u alvast om de stem van personen met een chronische aandoening in dit debat op

te nemen.

Met vriendelijke groeten,

Else Tambuyzer

Directeur Vlaams Patiëntenplatform vzw